Галоўная

Факультэт

Адукацыйны працэс

Кафедры

Студэнтам

Навука

Абітурыенту

Выпускнікам

Фотагалерэя

Гісторыя кафедры

Гісторыя кафедры крыніцазнаўства пачынаецца ў 1920-х гг. і звязана з дзейнасцю першага рэктара БДУ прафесара У. І. Пічэты. Менавіта ён ініцыяваў распрацоўку і чытанне беларускім археографам Д. І. Даўгяла ўсёабдымнага курсу па крыніцазнаўстве гісторыі Беларусі. Аднак арганізацыйна кафедра аформілася толькі ў 1992 г., атрымаўшы назву кафедры крыніцазнаўства і музеязнаўства. Першым загадчыкам стаў доктар гістарычных навук, прафесар У. Н. Сідарцоў. У першапачатковы склад кафедры ўваходзілі А. А. Гужаловский (у цяперашні час прафесар кафедры этналогіі, музеялогіі і гісторыі мастацтваў), А. Г. Каханоўскі (у цяперашні час загадчык кафедры гісторыі Беларусі Новага і Навейшага часу), Л. М. Хухлындзіна (у цяперашні час узначальвае Галоўнае ўпраўленне вучэбнай і навукова-метадычнай работы БДУ).

З рэарганізацыяй у 2001 г. кафедры крыніцазнаўства і музеязнаўства ў кафедру крыніцазнаўства яе ўзначаліў дэкан гістарычнага факультэта дацэнт С. М. Ходзін. У цяперашні час на кафедры выкладаюць 2 доктара навук, 14 кандыдатаў навук. Да працы на кафедры прыцягваюцца кіраўнікі і вядучыя спецыялісты архіўнай галіны, дзяржаўных органаў.

Кафедра рыхтуе спецыялістаў па спецыяльнасцях «Гісторыка-архівазнаўства» (дзве спецыялізацыі), «Дакументазнаўства (па напрамках)» (некалькі напрамкаў спецыяльнасці, шэраг спецыялізацый). Акрамя таго, на аддзяленні гісторыі кафедра пачала навучанне па спецыялізацыях «Крыніцазнаўства, гістарыяграфія і метады гістарычнага даследавання» і «Гістарычная інфарматыка».

Па распрацаванай кафедрай праграме рэалізуецца падрыхтоўка аспірантаў і магістрантаў па спецыяльнасцях «Крыніцазнаўства, гістарыяграфія і метады гістарычнага даследавання» і «Дакументалістыка, дакументазнаўства і архівазнаўства». У 2012 г. пачата навучанне магістрантаў па новай праграме «Кіраванне дакументамі і архіўная справа".

З сярэдзіны 1990-х гг. кафедра праводзіць навуковыя даследаванні па такіх напрамках, як тэорыя і метадалогія гісторыі, гістарыяграфія і крыніцазнаўства, архівазнаўства і дакументазнаўства, гістарычная інфарматыка і інфармацыйныя тэхналогіі.

Дзякуючы намаганням прафесара У. Н. Сідарцова створана навуковая школа па метадалогіі гісторыі, прадстаўнікі якой (В. М. Шутава, Д. С. Самахвалаў, С. А. Кізіма і інш.) абаранілі кандыдацкія дысертацыі і працуюць ва ўстановах адукацыі.

Актыўныя распрацоўкі ў галіне крыніцазнаўства вядуць С. М. Ходзін, С. Б. Каўн, В. Л. Ліпніцкая, А. М. Бяляўскі, А. М. Латушкін.

Пад кіраўніцтвам дацэнта С. М. Ходзіна абаронены 3 кандыдацкія дысертацыі па комплексах айчынных і замежных крыніц. Плённымі з'яўляюцца і яго заняткі па аграрнай гісторыі і гісторыі культуры Беларусі.

Акупацыйны рэжым, устаноўлены фашыстамі ў Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны, партызанскі рух і антыфашысцкае падполле даследуе дацэнт К. І. Козак.

Артыкуламі і манаграфіямі па археаграфіі, архівазнаўству, архіўнай справе Беларусі прадстаўлены даследаванні дацэнта М. Ф. Шумейка. Пад яго кіраўніцтвам падрыхтаваны і паспяхова абаронены дысертацыі па праблемах архіўнай рэстытуцыі, асабістым архівам. У публікацыях па педагагічных аспектах гістарычнай інфарматыкі знайшла адлюстраванне навуковая дзейнасць старшага выкладчыка А. М. Балыкінай. Ёю распрацавана і ўкаранёна канцэпцыя кампутарнай тэхналогіі навучання гістарычных дысцыплінах.

Актыўна працуюць у галіне дакументазнаўства, дакументацыйнага і інфармацыйнага забеспячэння кіравання А. Я. Рыбакоў, Э. М. Давыдава, А. М. Назаранка, С. М. Ходзін, В. Ю. Жук і інш.

Асноўныя публікацыі кафедры: навучальныя дапаможнікі «Тэорыя і гісторыя крыніцазнаўства» (2008) С. М. Ходзіна, А. П. Грыцкевіча, С. Б. Каўна; манаграфія «Метадалогія гістарычнага даследавання: механізм творчасці гісторыка» (2000) У. Н. Сідарцова; навучальныя дапаможнікі «Гісторыя культуры Беларусі Ў 1920-1930-я гг.» (2001), «Крыніцазнаўства гісторыі Беларусі» (2013 года) С. М. Ходзіна; манаграфіі «Сабраць рассеянае: аб рэстытуцыі беларускіх архіваў у мінулым і сучаснасці» (1997), «Архівіст і археограф Дзмітрый Іванавіч Даўгяла» (2002), «Беларуская археаграфія ў ХIХ-ХХ стст. (Праблемы тэорыі, гісторыі, методыкі)» (2007), «Гістарычныя і прававыя аспекты рэстытуцыі беларускіх архіваў» (2013 года); курс лекцый «Археаграфія» (2005) М. Ф. Шумейка; «Вучэбна-метадычны комплекс па гістарычнай інфарматыцы. Базавы курс» (2002) В. Л. Ліпніцкай і А. Э. Паповай; вучэбна-метадычны дапаможнік «Метадалогія гісторыі: колькасныя метады і інфармацыйныя тэхналогіі» (2003) У. Н. Сідарцова; дапаможнік «Архівазнаўства» (2013 года) А. М. Бяляўскага, Т. Д. Герновіч, В. С. Івановай, А. М. Латушкіна, М. Ф. Шумейка; дапаможнік «Дакументазнаўства» (2013 года) А. Я. Рыбакова, А. М. Назаранкі; «Гісторыя і сучасная арганізацыя дзяржаўных устаноў Беларусі" (2013 года) С. Л. Лугаўцовай, А. М. Назаранкі, К. В. Смаляковай, С. М. Темушева, С. М. Ходзіна; зборнікі матэрыялаў шэрагу канферэнцый і шматлікія артыкулы, у тым ліку ў англа- і нямецкамоўных выданнях.

Сярод дасягненняў кафедры варта назваць стварэнне вучэбна-метадычных комплексаў, у тым ліку электронных (С. М. Ходзін, В. Л. Ліпніцкая, С. Б. Каун, А. Э. Папова), выпуск з 2002 г. навуковага зборніка «Крыніцазнаўства і спецыяльныя гістарычныя дысцыпліны», удзел у падрыхтоўцы з 2005 г. універсітэцкай серыі «Memoria et Gloria» («Памяць і слава») дакументальных кніг па гісторыі БДУ. Пад кіраўніцтвам прафесара У. Н. Сідарцова ажыццяўляецца дыстанцыйнае навучанне. Своечасовай стала праца СНДЛ «Гісторыя і камп'ютэр» і СНДЛ гісторыка-прыкладных праблем.

Кафедра крыніцазнаўства з'яўляецца базавай для шэрагу секцый ВМА ВНУ Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасцях 1-й і 2-й ступеняў вышэйшай адукацыі. Членамі кафедры падрыхтаваны адукацыйныя стандарты па спецыяльнасцях «Гісторыка-архівазнаўства», «Дакументазнаўства (па напрамках)».

Кафедра актыўна супрацоўнічае з універсітэтамі і навуковымі цэнтрамі блізкага і далёкага замежжа: гістарычным факультэтам МДУ ім. М. В. Ламаносава, Расійскім дзяржаўным гуманітарным універсітэтам, Бранскім дзяржаўным універсітэтам імя І. Г. Пятроўскага, Валгаградскім дзяржаўным універсітэтам, Днепрапятроўскім універсітэтам (Украіна), Цэнтрам даследаванняў Цэнтральнай Еўропы і Паўднёвага Каўказу, Рэйнвардскай акадэміяй (Нідэрланды), Бергенскім універсітэтам (Нарвегія), Хельсінкскім універсітэтам (Фінляндыя), Енскім і Тюбінгенгскім універсітэтамі (Германія), Варшаўскім, Вроцлаўскі, Лодзінскім, Люблінскім, Торуньскім універсітэтамі (Польшча).

Супрацоўнікі кафедры стажыраваліся ва універсітэтах Германіі, Нідэрландаў, Расійскай Федэрацыі, Польшчы, Швецыі, Вялікабрытаніі, Канады.

Кафедра валодае значным патэнцыялам для арганізацыі павышэння кваліфікацыі, а таксама перападрыхтоўкі па напрамках архіўна-археаграфічнай і дакументазнаўчай дзейнасці.

Яндекс.Метрика